تبلیغات

 

سخنی با خوانندگان

ورزش در دنیای امروز، جایگاه ویژه خود را حفظ کرده است. این جایگاه آن چنان فراگیر و دارای حرکت رو به جلوست که حتی سیاست مداران ترجیح می دهند، برای حفظ موقعیت اجتماعی خود، دست به دامن ورزشکارانی شوند که صاحب نام و شهره آسمان ورزش هستند. این جایگاه در دنیای مدرن بقدری نورانی و قابل نمود است که برخی از چهره های ورزشی تمایل پیدا کرده اند، بدون خداحافظی از ورزش، پست های اول کشورها را از آن خود کنند. سوال این است این جایگاه چرا در کشور ما و به طبع آن در استان ما این همه مغفول مانده است؟

در بررسی فرایند ورزش استان، همیشه به یک موضوع می رسیم و آن نبود یا کمبود اعتبارات ورزشی است، ولی سوال این است از این توان موجود تاکنون چه اندازه بهره برداری شده است؟ به نظر صاحب نظران، این پتانسیل همچنان دست نخورده باقی مانده است و هر وقت هم سیاستمداری و یا صاحب نامی خواسته از این شرایط استفاده کند، موجب قهر و بی مهری قرار گرفته است. برای مثال تیم پیکان که با تلاش حجت الاسلام ابوترابی به قزوین انتقال پیدا کرد، موجب بی مهری همه حتی اهالی ورزش قرار گرفت و تصور بر آن شد که ابوترابی می خواهد از آن به عنوان پل پیروزی خود استفاده کند، ولی آیا اگر وی چنین قصدی نیز داشت، حرکت رو به جلو بود یا رو به عقب؟

بی تردید اگر یک سیاستمدار می توانست به این تفکر برسد که با بها دادن به یک حرفه ورزشی، بجای بها دادن به یک طبقه اجتماعی که عمدتاً جایگاههای سنتی و یا اضطرابی دارند، روآوری دیگران نیز برای توجه به ورزش بیشتر می شد؛ اما چون این اقبال در این استان همیشه با ترس ها و دلهره ها و در نهایت بدنامی ها همراه بوده، ادامه تزریق مالی یا توجه فکری به تیم پیکان روز به روز کمتر شد تا اینکه اکنون پیکان در قزوین دوره افول خود را می گذراند.

بنا براین یک حرکت عمومی برای ایجاد جایگاه ورزش استان چه به لحاظ اسپانسریابی چه به لحاظ قدرشناسی نیاز است و آن به زیر آوردن چیزهایی که نمودار می شود.

تصور کنید، نشریه ای به صورت مرتب و با تیم منظم و با مدیریت واحد بخواهد ناگفته های ورزشی را بدون هیچ گونه حب و بغض مطرح نماید و تنها هدفش اصلاح امور باشد، درآن صورت این روند علاقمندی و توجه به ورزش تا چه اندازه طی خواهد شد.

نشریه نبرد ورزشی برآن است با مدیریت جدید، تیم منسجم و با اعتقاد به مخاطب، رسالت خود را به انجام برساند؛ البته در اوایل کار مشکلاتی وجود خواهد داشت، اما ما اراده کرد ه ایم برای استان خوبمان یک نشریه ورزشی، البته با رویکرد اجتماعی که در برگیرنده برخی از مطالب غیر ورزشی فراگیر باشد، به جامعه ورزش دوست استان تقدیم کنیم و در این راه دست تمام نویسندگان، نخبگان، مطبوعاتی ها و ورزشکاران را برای کمک می بوسیم

در آغاز راه از تمام دوستان انتظار داریم برای چند شماره ما را تحمل کنند تا بتوانیم با رفع نواقص موجود، بر روی پیشخوان دکه های مطبوعاتی حاضر باشیم.