تبلیغات
نبرد ورزشی - دایی:گذشته ام را فراموش نمی کنم

دایی:گذشته ام را فراموش نمی کنم

شنبه 10 مهر 1389 11:28 ق.ظ

نویسنده : نبرد ورزشی

 

آشنایی با روحیات علی دایی، کاری سخت است. یک فرد عصبی و مغرور با خلق دیکتاتورانه چهره غالبی است که از دایی در جامعه وجود دارد؛ اما نزدیک تر شدن به او و بحث در حوزه های خارج از فوتبال و حاشیه های هر روزه این ورزش، مخاطب را به این نتیجه می رساند که دایی برخلاف نمای ظاهری روحیاتش، شخصیت دوم پنهان و متفاوت دیگری نیز دارد. مرور صحبت های علی دایی در یک مصاحبه متفاوت بخشی از شخصیت واقعی او را به نمایش می گذارد.

سرمربی تیم فوق العاده محبوب پرسپولیس، خطاب به کسانی که نگاهی آمیخته با حسرت به زندگی او دارند، می گوید: شک نکنید که من هم مثل خیلی ها به هر چیزی که دوست داشتم، نرسیدم؛ اما همیشه برای چیزهایی که خواسته ام تلاش کرده ام و باقی اش را به خدا سپرد ه ام. مطمئناً اگر او بخواهد می شود و اگر نخواهد، نمی شود.

در تمرین تیم پرسپولیس، وقتی یک فرد شهرستانی سمت علی دایی رفت و از او برای تهیه جهیزیه خواهرش درخواست کمک کرد، پاسخی شنید که خوشحالی بی اندازه ای را در پی داشت. دایی گفت: هر کس هرکاری انجام می دهد، برای خدایش می کند. در طول روز خیلی ها سر تمرین می آیند تا کمکشان کنم. نامه می دهند با ما حرف می زنند و ... اما علی دایی تا یک حدی می تواند به نیازمندان کمک کند. گاهی مشکلات مردم آنقدر زیاد است که اگر میلیون ها نفر مثل علی دایی هم دنبال حل مشکلاتشان باشند، باز هم کم است. باور کنید اگر همین الان کل اموال و دارایی ام را هم برای این کار بگذارم، نمی توانم به نامه هایی که فقط طی سه روز به دستم می رسد، ترتیب اثر بدهم و از این بابت همیشه متاسف بوده ام.

وی معتقد است: همه باید تغییر کنیم؛ اما در جهت مثبت.ما باید همیشه از اشتباهاتمان درس بگیریم. در مورد من هم همینطور است. این اواخر تمام تلاشم را می کنم که بتوانم در لحظات حساس خودم را کنترل کنم و دیرتر عصبی شوم؛ چون به این نتیجه می رسم که وقتی خودم را کنترل می کنم، راحت تر با مسایل برخورد می کنم؛ البته قبلاً هم همینطور بود. شاید آستانه تحملم کم بود. یکدفعه فکر کردم و دیدم هر چه دیرتر عصبی شوم، بهتر است. موضوع مهم به آستانه تحملم برمی گردد، اگر عصبانی نشوم، تصمیمات بهتری می گیرم و حالا هم از تغییر رفتارم ،کاملاً راضی ام؛ اما شما هم باید همه چیز را بسته به شرایط ارزیابی کنید.

 وی ادامه داد: وقتی فردی پخته تر می شود، گرفتار ی هایش و دشمنانش هم بزرگتر می شوند. زمان دانشجویی همه فکر من این بود که درس بخوانم و کار کنم. آن روزها جوابگوی کسی نبودم؛ اما الان هم باید در فوتبال مدیریت کنم و هم در بیرون فوتبال. گاهی اوقات دلم برای آن روزها خیلی تنگ می شود. من اگر علی دایی شدم، خیلی سختی کشیدم، مسایل و ناملایمت ها را دیدم، پس امکان ندارد گذشته را فراموش کنم. پدرم همیشه می گفت روزی سقوط می کنی که گذشته ات را از یاد ببری. روزی که فکر کردی همه چیز را می دانی آن روز وقت سقوط توست.

دایی، به زندگی شخصی اش از زاویه دیگری نگاه می کند: خوشبختانه دوستانم می دانند که بیرون فوتبال چه شخصیتی دارم. فوتبال گاهی اوقات آدم را پرخاشگر می کند؛ اما در مجموع خدا رو شکر می کنم که دوستان خوبی دارم. کسانی که همیشه در سختی ها کنارم بوده ام؛ اما اگر بخواهم از یک نفر نام ببرم، قطعاً می توانم بگویم که بهترین مشاورم در زندگی همسرم است.

از اسطوره های آقای گل ملی جهان، حمید علیدوستی نام برده شد که علی دایی بازی هایش را با دقت تماشا می کرد: در میان مربیان ام هم دو نفر هستند که خیلی به گردن من حق دارند و اسطوره های من هستند. آقای جابر نعمتی که در اردبیل خیلی روی من کارکرد ودوم هم آقای ناصر حجازی است که هیچ وقت فراموششان نمی کنم.

 

 

 




دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: - -